Σώστε τον πληθυντικό ευγενείας

Τις προάλλες, αφήνοντας για λίγο το πλεκτό να πέσει στο πάτωμα και βγάζοντας τα γυαλιά από τα κουρασμένα μάτια μου, παρασύρθηκα από τη μαγεία του ραδιοφώνου. Θα έχετε διαπιστώσει ασφαλώς, ότι κανένας πια δεν μιλάει γι αυτό το ΜΜΕ δίχως να το χαρακτηρίσει μαγικό. Υποθέτω πως έχει να κάνει με τον τρόπο που γίνονται οι προσλήψεις ΚΑΙ σ’ αυτόν τον τομέα του καθημερινού, δημόσιου, ολοένα βιαιότερου βίου.

Πόσο μαγικός πρέπει να έχει γίνει ο σύγχρονος κόσμος εκεί έξω - που, ευτυχώς, όλο και πιο σπάνια πλέον αντιμετωπίζω κατά πρόσωπο - ώστε να προσλαμβάνονται από την κρατική ΝΕΤ τόσο ανίδεες εκφωνήτριες, οι οποίες δεν περιορίζονται στον βιασμό της γλώσσας με αλλεπάλληλα σαρδάμ, αλλά αγνοούν και βασικούς κανόνες της ελληνικής γραμματικής. Δεν συγκράτησα το όνομα της συγκεκριμένης δημόσιας υπαλλήλου που με σαλιωμένη γλώσσα εκφωνούσε ότι «το ΠΑΣΟΚ δεν θα συμπεριελάβει στο ψηφοδέλτιο τον τάδε πολιτικό από την Κρήτη…» και ότι «η καγκελάριος με τον πρωθυπουργό έδωσαν ιδιαίτερη έμφαση στις διημερείς σχέσεις...». Μετρίασα τον εκνευρισμό μου, όταν φαντάστηκα ότι το αγαπημένο της ανάγνωσμα θα είναι τα ζωόδια.

Ασφαλώς το πρόβλημα της Παιδείας δεν θα λυθεί ούτε με τη διαιώνιση του κρατικού μονοπωλίου των ΑΕΙ, ούτε από την όποια μεταρρύθμιση της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. Το πρόβλημα της Παιδείας με κεφαλαίο «Π» και με την ευρύτερη δυνατή σημασία περιλαμβάνει - πλην της γραμματικής - και το πρόβλημα της άποψης περί διορισμού και… κράτησης θέσεων.

Κατά τη γνώμη μου ο καθημερινός εκχυδαϊσμός δεν είναι παρά μια συνέχεια της απαξίωσης της ευγένειας.

Γι αυτό, αρκετές βδομάδες πριν αρχίσει η νέα σχολική χρονιά, προτείνω την ανέξοδη καθιέρωση του πληθυντικού ευγενείας στα Λύκεια, τόσο από τους μαθητές προς τους καθηγητές όσο και αντιστρόφως.

Ίσως αποδειχτεί ο απλούστατος τρόπος διάσωσης της ελάχιστης ευαισθησίας που έχει απομείνει στην καμένη τούτη χώρα.

Akropolis Adieu

Μάλλον πάλι κάτι δεν κατάλαβα καλά! Επί μήνες έβλεπα καταχωρήσεις του ύφους "Ψηφίστε την Ακρόπόλη", "Στηρίξτε την Ακρόπολη"...

Η Ακρόπολη βέβαια δεν φταίει σε τίποτε να κακοπέφτει σε επίπεδα πολιτικού βίου σκυλάδων.

Είναι αυτό που είναι εδώ και 25 αιώνες, ενώ στο μεταξύ έτη φωτός (και ακόμα περισσότερα σκότους) χωρίζουν τους δημιουργούς της από τους παροίκους της.

Εκ των υστέρων, και αφού το στοίχημα αυτό της κυβέρνησης δεν είχε το αίσιο τέλος της προπέρσινης Eurovision, βγήκε ο λάθος υπουργός σε λάθος υπουργείο να ειρωνευτεί το αποτέλεσμα. Μα κανείς δεν του είπε ότι ΑΝ θέλεις να λέγεσαι ΚΥΡΙΟΣ, όταν απαξιώνεις μια ψηφοφορία, το δηλώνεις από ΠΡΙΝ και όχι ΑΦΟΥ μάθεις τα δυσάρεστα για σένα αποτελέσματα;

Και οι υπόλοιποι νάνοι γύρω του, δεν κατάλαβαν ακόμη πως ακόμη κι αν η Ακρόπολη ήταν στο νούμερο ΕΝΑ, οι ίδιοι αφ' ενός δεν θα ψήλωναν ούτε ένα εκατοστό και αφ' ετέρου δεν θα ανέβαινε ούτε μια μονάδα ο δείκτης νοημοσύνης τους;

Το μπέρδεμα των Όρχεων

Ο λαός αναζητούσε μια κυβέρνηση με αρχίδια. Αντ' αυτής του προέκυψε μια αρχίδια-κυβέρνηση.

"Είμαστε ΄Ετοιμοι!"

Ποια είναι πιο γελοία;

Η δήλωση ή η φωτογραφία;

Σύγχρονος Ελληνικός Πολιτισμός - μέρος Β'

Άχου τα, άχου τα, τα χρυσουλάκια μου, φτου να μην αβασκαθούν, μετά από τόσες ορκωμοσίες!


Καλέ εδώ μιλάμε για βαθύ χριστιανισμό, γεμάτο εξαιρέσεις. Τέτοια χριστιανική κυβέρνηση (σε τέτοια χριστιανική χώρα) που εκφράζει απόλυτα την άποψη "δεν ξέρει η δεξιά της τι ποιεί η αριστερά της", θα τη ζήλευαν πολλές κυβερνήσεις που έχουν και δηλώνουν επίσημα πως είναι ΧΡΙΣΤΙΑΝΟδημοκρατικές.





Εδώ, σ' αυτή την υπέροχη χώρα, με τον ήλιο να καίει ώσπου να την κάψει, το κάθε λαμόγιο κάνει δηλώσεις πολιτικού. Το μόνο που δεν χρειάζεται να δηλώσεις είναι ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΣ γιατί θεωρείται αυτονόητο πως είσαι. Το επιβεβαιώνει, άλλωστε, η συμπεριφορά του κάθε πολίτη, πολύ πριν λαλήσει ο αλέκτωρ.


Και οι υπουργοί, ωλαρία ωλαρά της ασχετοσύνης, ξαφνιάζονται με όσα συμβαίνουν στα υπουργεία τους! Και οι αρχηγοί των αποκομμάτων περιμένουν να δούνε τα βίντεο για να ξαφνιαστούν και εν συνεχεία να εξοργιστούν. Και οι πολίτες γενικά δηλώνουν άγνοια, κανείς δεν ξέρει τι συμβαίνει. Καλέ, πού ζείτε; Σε κανένα παράλληλο σύμπαν;



Σ' αυτή τη χώρα κανένας δεν είναι ρατσιστής. Σ' αυτή τη χώρα όλοι ψηφίζουν με συνείδηση, κρίση και γνώση. Σ' αυτή τη χώρα όλοι έχουν αφετηρία το εθνικό συμφέρον που σπανιότατα ταυτίζεται με το συμφέρον της τσέπης τους.

Σ' αυτή τη χώρα κανένας δεν περιμένει να εξαργυρώσει την ψήφο του με μια θέση στο δημόσιο.

Και προ παντός: στην Ελλάδα κανένας (αστυνομικός) δεν αυθαιρετεί! Απλά, η χώρα αποτελείται από χιλιάδες εξαιρέσεις.

Σύγχρονος Ελληνικός Πολιτισμός - μέρος Α'

Ο κ. Βουλγαράκης, στην αρχή της καριέρας του ως ΥΠΠΟ, εξηγεί τον τρόπο με τον οποίο θα στηρίξει τον πολιτισμό.

Στο μεταξύ, έτσι διδάκονται οι αντίθετες έννοιες σε

πολλά σχολεία της Ευρώπης.

Αριστέρα"ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ" - Δεξιά "ΕΛΛΗΝΑΣ ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ".

Ο κ. Βουλγαράκης εξηγεί πως αντί για αιδοίο θα προτιμούσε πρωκτό.

Τα ζώα στα κλουβιά

ΤΟ ΖΩΟΝ